ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ VAULT!

Written by on 13 Μαρτίου 2019

 

 

της Μυρτώς Παπαιωάννου

Το «Χορεύοντας στο σκοτάδι» είναι μια ταινία-μιούζικαλ αναμφισβήτητα σταθμός για το ξεκίνημα της νέας χιλιετίας στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Δανός σκηνοθέτης και δημιουργός της ταινίας, Λαρς Φον Τρίερ, μας έδωσε ένα αριστούργημα σε πολλά επίπεδα, σαρώνοντας τα Box Office της εποχής και κερδίζοντας αμέτρητα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου κι αυτό της καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα βραβεία Καννών, το 2000.
Πρόκειται μια ταινία που μας στιγμάτισε με την σπαρακτική ερμηνεία της μοναδικής στο είδος της, Bjork, η οποία υποδύεται τη Σέλμα, μιαΤσεχοσλοβάκα μετανάστρια και ανύπανδρη μητέρα που ζει με τον γιο της σε μια επαρχία της Ουάσιγκτον, τη δεκαετία του 60. Η ηρωίδα δουλεύει αδιάκοπα σε ένα εργοστάσιο, με μοναδικό της στόχο να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα για να εγχειριστεί ο γιος της, ο οποίος παρουσιάζει προβλήματα όρασης. Η ίδια δεν πράττει τυχαία, βιάζεται διότι είναι η ίδια που χάνει την όρασή της σταδιακά και προσπαθεί να σώσει τον γιο της από την κληρονομική αυτή νόσο, ωστόσο δεν αποκαλύπτει το μυστικό της σε κανέναν, μέχρι να πετύχει τον σκοπό της. Έχοντας ελάχιστους φίλους και μια μουντή, φτωχική και αγχώδη καθημερινότητα, έχει μια έξοδο διαφυγής: τα μιούζικαλ. Αρχικά συμμετέχει ως πρωταγωνίστρια σε κάποιο, στη συνέχεια όμως που η όρασή της την εγκαταλείπει, μετατρέπει τα πάντα σε μιούζικαλ, κάθε ήχο αληθινό ή φανταστικό, κερδίζοντας κάποιες αχτίδες φωτός μέσα από τη μουσική. Καθώς τυφλώνεται ολοένα και περισσότερο, η ζοφερή της μοίρα θα την ισοπεδώσει. Ο γείτονας και φίλος της θα της κλέψει όλες τις οικονομίες χρόνων, κι η εξέλιξη αυτού του γεγονότος θα αποτελέσει και το τραγικό τέλος της ιστορίας αυτής της γυναίκας, αφήνοντας κάθε θεατή άφωνο και συγκλονισμένο.
Το συγκινητικό αυτό μιούζικαλ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην θεατρική σκηνή του Vault, σε διασκευή Πάτρικ Ελσουέρθ, μετάφραση Αντώνη Γαλέου και σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζιά. Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης, δεν μας έχει απογοητεύσει στις προηγούμενες δουλειές του. Το εγχείρημα αυτό ωστόσο, ήταν κάτι παραπάνω από τολμηρό. Κόντρα στα προγνωστικά, επιτυγχάνει μας συστήσει από την αρχή το έργο και παράλληλα να μετουσιώσει την ταινία σε ένα θεατρικό μιούζικαλ διατηρώντας το κλίμα και το συναίσθημά μας ακέραιο.
Η Δήμητρα Κολλά που υποδύεται την Σέλμα, υπήρξε αποκάλυψη. Μας χαρίζει μια δυνατή ερμηνεία, υποκριτικά και μουσικά. Η μουσική του Μάνου Αντωνιάδη και οι εύστοχοι και έξυπνοι στίχοι του Γεράσιμου Ευαγγελάτου αποτελούν κομβικό σημείο στο έργο, καθώς η Κολλά μαζί με τον υπόλοιπο οκταμελή θίασο απογειώνουν το έργο τραγουδώντας τα. Ο Μάνος Αντωνιάδης έχει ξαναγράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις, η σύνθεσή του όμως στο έργο αυτό είναι καταλυτική για την ανάδειξη του μιούζικαλ.
Η ερμηνεία και οι φωνές των ερμηνευτών είναι δεμένες, και η σκηνική τους παρουσία ωθούν το θεατή να νιώσει κάθε πτυχή του έργου, να φανταστεί όσα δεν βλέπει, μέσα σε ένα σκηνικό λιτό, κι όμως λειτουργικό.
Στην μικρή θεατρική σκηνή, η μεγάλη φυσικότητα των ηθοποιών και η σκηνοθετική ικανότητα αναπλαισιώνουν τα μεγέθη, αποκτώντας μια δική τους δυναμική, η οποία αν και διαφέρει από το πρωτότυπο έργο, διατηρείται ,ενισχύοντας και την διάθεση ανάδειξης των κοινωνικών-οικονομικών και πολιτικών συμφραζομένων της εποχής, αλλά κυρίως αποκαλύπτεται με συνέπεια και κλιμακωτά, η ανθρώπινη οδύνη. Το σκηνικό είναι συμβολικό, γκρίζο και γεμάτο γρανάζια- σύμβολα ενός μηχανισμού – μηχανιστικού αδηφάγου συστήματος- που κυριαρχεί στο έργο. Το σκηνικό μέσασε αυτό το κλίμα μετατρέπεται συνειδησιακά σε σπίτι, εργοστάσιο, δρόμο, σκηνή μιούζικαλ, χώρος θανάτωσης, όλα μέσα σε μια θλιβερή μεν, αλλά συγκλονιστική ροή που πηγάζει από την σωματική κι ερμηνευτική σύγκλιση των ηθοποιών.
Το τέλος της παράστασης που αποτελεί και την κορύφωση του έργου συγκλονίζει και αφήνει την πικρή αίσθηση του δράματος παράλληλα με την συνειδητοποίηση της απόλυτης επιτυχίας του εγχειρήματος.
Ο χώρος είναι μικρός, και θα ήταν χρήσιμο οι θεατές να το γνωρίζουν έτσι ώστε να μην ενοχλούν τους ηθοποιούς και βγάζουν από το κλίμα τους υπόλοιπους θεατές και θεάτριες.
Η μεταφορά αυτή από κινηματογραφικό έργο σε θεατρική παράσταση ήταν για μένα από τις δυσκολότερες προσπάθειες της τρέχουσας θεατρικής χρονιάς. Αν σας αρέσουν τα μιούσικαλ, το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους, είτε έχουν δει την ταινία, είτε όχι.

Συγγραφέας: Λαρς Φον Τριερ
Διασκευή: Πάτρικ Ελσουέρθ
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καρατζιάς
Πρωτότυπη μουσική – Τραγούδια παράστασης: Μάνος Αντωνιάδης
Στίχοι Τραγουδιών: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Κινησιολογία – Χορογραφίες : Έλιο Φοίβος Μπέικο
Σκηνικά: Δημήτρης Καρατζιάς – Μάνος Αντωνιάδης
Κατασκευαστής σκηνικών: Κώστας Μπακάλης
Κοστούμια γυναικών: Μάριος Βουτσινάς Κατασκευή γυναικείων κοστουμιών: Γεωργία Σάντυ Κοστούμια ανδρών: Γιώργος Λυντζέρης
Παίζουν: Δήμητρα Κολλά, Αντώνης Σταμόπουλος, Βιργινία Ταμπαροπούλου, Στέλιος Καλαϊτζής, Ράσμι Σούκουλη, Θοδωρής Αντωνιάδης, Πωλ Ζαχαριάδης, Σωτήρης Μεντζέλος, Ορνέλα Λούτη
Παραγωγή: VAULT THEATRE PLUS: Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889
Από την Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου, έως την Τρίτη 28 Μαίου.
ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: Δευτέρα 20:00 – Τρίτη : 21:15. ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120′


Reader's opinions

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


2531 views
2544 views
2544 views
14544 views
2550 views
2545 views
2544 views
2544 views
14548 views

(((((ARTgr Radio)))))

Για τον Πολιτισμό & τις τέχνες

Current track
TITLE
ARTIST